شعر شوشتری
ضامِن
هِل وا رَوُم دیگه
چِغذَه کَشُم مُ زَجر؟
زخم ِ زبون بَسه
دا قُربونت هِلوم!
توهین و اِفترا
بَس نی که هیب زَنه؟
دِشمون و ناسزا
چِغذَه خَورم ، بَسه!
مُرده چه داره تخصیرو زنده که نی وَرِت!؟
وا گور به گور بووه!؟
پی ، زور صُحاب خَرت!
دا جونه مُ هِلوم
خُشکه سر ِ زبونمو هورّاقه ، جفت لوم!
کی زونه جوون!؟
پوسِش بِبو چُروک
قدِش بِبو کمون
دا ، نه میار نُهام ، هِل وا رَوُم دیگه!
...........
دا ، نََب هِلوم رَوی ، سَرمه ، اگر بُری!
نو ساله ، مَمَده
پُو ماره نَب هِله
عرس تیاش ولی
اَ دو ، تیش وِله!
لِف بارون بهار
دهنه بلیتیو ، توفانه یاد بیار
چِن روز گذشت اَ عید!
پی اُ زیادیا
ایی بچه کوچُک
مین ته تهوی حُزن!
مین اوجه التماس!
دل مار بووس کباب
طاقت دیگه نداشت؟
نه ، مهر ماریه! ، اومد سُراغه مار
بووس مَهی بیار
مردی ، اگر تری!؟ ، یه ذره شه بیار
زد کووکه بَغل
اُورو سیه اومِن! ، خَوردن به هم دیگه
بارون شدید بووس
کُل شیشُهانه شُشت!
توفون به پا بووس ، مین حوش او یه تیکه
مَی شیشُهو مُ هم ، نَم دادنه کُتی
راسشه گووم بِرام
تو مین چه حالتی!؟
ضامِن بووس کووه!
پیش مار ، سی او بووه!
آبان ۱۳۸۸
علیرضا کفاشان
